Υπόγειες Τάσεις, Αναγκαίες Στάσεις - Μέρος Α΄

Υπάρχει μια υπόγεια τάση που διακρίνω τις τελευταίες μέρες και σχεδόν τσιμπιέμαι για να την πιστέψω. Φαίνεται ότι πάμε σε θρίαμβο Παπανδρέου[1] στις εκλογές της 11ης Σεπτεμβρίου παρότι προβλέπεται τεχνηέντως το ακριβώς αντίθετο από αυτούς που θα το εύχονταν (στο Κυριακάτικο Βήμα ο Πρετεντέρης πάλι προβλέπει αμφίρροπες μάχες). Αυτή η τάση αναλύεται στα εξής χαρακτηριστικά:

• Δεν υπάρχει φίλος ή οπαδός του ΠΑΣΟΚ που να γνωρίζω ή να έχω συναντήσει αυτές τις μέρες που να μου πει ότι θα προσέλθει στις κάλπες για να ψηφίσει το Βενιζέλο για αρχηγό του ΠΑΣΟΚ. Και έχω μιλήσει με πάνω από 100 άτομα που θα προσέλθουν να ψηφίσουν στις 11 Νοεμβρίου! Μα που πήγαν όλοι αναρωτιέμαι; Πως οι δημοσκοπήσεις –του MEGA κυρίως οφείλω να ομολογήσω– δείχνουν ντέρμπι; Η θεωρία ότι οι δημοσκοπήσεις είναι κατασκευασμένες δε με πείθει. Η άποψη δε που διάβασα στην Ελευθεροτυπία ότι η Νότια Ελλάδα ψηφίζει Παπανδρέου ενώ η Μακεδονία Βενιζέλο πάλι μου φαίνεται ανεπαρκής να εξηγήσει αυτό που διαπιστώνω προσωπικά καθημερινά. Άσε που δε νομίζω οι Βόρειοι συμπατριώτες μου να βλέπουν τα πράγματα διαμετρικά αντίθετα από ό,τι τα βλέπουν οι Αθηναίοι, οι Αιτωλοακαρνάνες, οι Πατρινοί κι οι Κρητικοί!
  

• Εκτός από το χαρακτήρα του Βενιζέλου που αποκαλύφτηκε εσχάτως στο ευρύ κοινό (στο οποίο κοινό αναγνωρίζω ότι λόγω της υπερπροβολής του ανδρός και της ευφράδειάς του τα τελευταία χρόνια έχαιρε μεγάλης εκτίμησης) ακούω γύρω μου και το εξής που με χαροποιεί για πολλούς λόγους: «ο άνθρωπος είναι δεξιός!» Δηλαδή με χαροποιεί ότι μια υπόγεια τάση διαμορφώνεται σιγά σιγά στην πλειοψηφία των ψηφοφόρων του ΠΑΣΟΚ. Μια τάση που βλέπει το χωρισμό κράτους και εκκλησίας (στον οποίο αντιτίθεται ο Βενιζέλος και υποστηρίζει ο Παπανδρέου από τη δεκαετία του 80) ως προοδευτική πολιτική διακριτή από τη δεξιά πολιτική που θέλει την εκκλησία (παγκοσμίως όχι μόνο στην Ελλάδα) συγκυβερνήτη – «ψηφομαζώχτρα» της Δεξιάς. Μια τάση που επιθυμεί την αυτονομία της πολιτικής και των πολιτικών από διάφορα επιχειρηματικά συμφέροντα που λόγω χίλιων δυο παραγόντων είναι εύκολα θύματα προς χειραγώγηση. Αυτή η τάση που θέλει να ψαλιδίζεται το ποσοστό του Βενιζέλου κάθε φορά που το Βήμα, το Έθνος, το Πρώτο Θέμα (δηλαδή οι τρεις μεγάλες κυριακάτικες εφημερίδες της χώρας που υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ) και το MEGA, το πρώτο σε τηλεθέαση κανάλι της χώρας, αγκαλιάζουν τόσο θερμά την υποψηφιότητα Βενιζέλου. Αυτή η τάση που ακούει ολοένα και με μεγαλύτερη προσοχή τις προτάσεις του Γιώργου Παπανδρέου για νέο εκλογικό σύστημα με κατακερματισμό των περιφερειών και ενίσχυση της λίστας ως τρόπου εκλογής των βουλευτών έτσι ώστε να έχουν επιτέλους πολιτική αυτονομία.
  

• Το κουβάρι που βλέπω να ξετυλίγεται τα τελευταία χρόνια και τώρα αποκαλύπτεται το μεγαλόπρεπο τέλος του μου θυμίζει αρχαιοελληνική τραγωδία. Μια τραγωδία για τη χώρα που η χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης επανεκλέχτηκε! Μια τραγωδία που η επανεκλογή αυτή ήταν διπλό δεινό που επήλθε στις πλάτες των σοσιαλδημοκρατών μετά την «ύβρη» που διέπραξαν το 2004 να θεωρήσουν ότι έχασαν την εξουσία επειδή απλά ο κόσμος κουράστηκε μαζί τους και ήθελε μια αλλαγή και μετά τη ναρκισσιστική αγωνία να επιστρέψουν άρον άρον στην εξουσία. Μια τραγωδία που χρειάζεται η πτώση των ηρώων για να επέλθει η κάθαρση. Μια τραγωδία όμως που θα έχει κάθαρση! Γιατί λέω όλες αυτές τις φιλολογικές «ασυναρτησίες»; Γιατί θεωρώ ως θετικό βήμα την αυτοκριτική που γίνεται τον τελευταίο μήνα στο ΠΑΣΟΚ! Γιατί θεωρώ ως πρόοδο αυτό που ακούω γύρω μου: «δε με ενδιαφέρει να χάσει 10 φορές ακόμα το ΠΑΣΟΚ, αρκεί να σταματήσει να βλέπει την εξουσία ως αυτοσκοπό, να σταματήσει δηλαδή να είναι μηχανή διαχείρισης/νομής της εξουσίας, να σταματήσει να είναι δυσδιάκριτα διαφορετικό από τη δεξιά, να αλλάξει τόσο πολύ ώστε όταν επανέλθει στην εξουσία να μην έχει την απαξίωση που αυτή η κυβέρνηση έχει, να μην εκφράζει ίχνος της παρακμής που αυτή εκπέμπει». Για αυτό θα χάσει παταγωδώς ο Βενιζέλος. Όχι τόσο επειδή εκπέμπει αλαζονία και δίψα για εξουσία. Αλλά επειδή δεν μπορεί να εκφράσει καμία διάθεση κάθαρσης, καμία επιθυμία αλλαγής, δεν καταλαβαίνει τίποτα εκτός από την απόλυτη αλήθεια για αυτόν: «αν γίνω εγώ βεζίρης στη θέση του βεζίρη, εγώ που ξέρω να τα λέω δικηγορίστικα, σαν τον λαοπλάνο τον Καραμανλή, το ΠΑΣΟΚ θα επιστρέψει αυτόματα στην εξουσία, εκεί που φυσικά ανήκει!» Η απάντηση, είπαμε, θα θυμίζει τραγωδία!

[1] Διακινδυνεύω την πρόβλεψη ότι θεωρώ απολύτως ρεαλιστικό σενάριο ο Παπανδρέου να εκλεγεί με ποσοστά πάνω από το 55% από τον πρώτο γύρο της αναμέτρησης της 11ης Νοεμβρίου και μάλιστα με πολύ παραπάνω του 1.000.000 πολιτών που προσήλθαν στις κάλπες την προηγούμενη φορά.