26 Σεπτεμβρίου 2007

Υποκρισία!

Σήμερα αισθάνομαι την ανάγκη να πω ένα μεγάλο μπράβο για τη στάση, την αυτοκριτική, την ειλικρίνια των προθέσεων και την αποφασιστικότητα του Προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Γιώργου Παπανδρέου.

Αλλά αυτό το μπράβο δε θα το αιτιολογήσω σήμερα γιατί δυστυχώς το θέμα της ημέρας είναι οι αντιδράσεις που προέκυψαν μετά την τελευταία αποστροφή του λόγου του Γιώργου Παπανδρέου. Αυτές οι αντιδράσεις με κάνουν να πιστεύω ότι υπάρχει τελικά μεγάλο πρόβλημα στο ΠΑΣΟΚ.

Φίλες και φίλοι, φωνάζανε τόσες μέρες στα κανάλια πως γίνεται να τραβήξει αυτή η οιονεί ακυβερνησία στο τιμόνι του ΠΑΣΟΚ ως τις 11 Νοέμβρη! Μόνο που δεν έβαζε τα κλάματα ο Πρετεντέρης για την ανάγκη συντεταγμένης και ισχυρής αντιπολίτευσης απέναντι στην κυβέρνηση.

Λέει ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ λοιπόν σήμερα ότι κοιτάξτε, παιδιά, έχω να δώσω μάχη στη Βουλή σε λίγες μέρες. Θέλω την εμπιστοσύνη και την υποστήριξή σας. Όχι με λόγια ή χειροκροτήματα αλλά με τη μόνη δημοκρατική διαδικασία, την επαναβεβαίωση της εμπιστοσύνης της κοινοβουλευτικής ομάδας στο πρόσωπό μου. Της κοινοβουλευτικής ομάδας που καλούμαι να εκπροσωπώ δηλαδή. Της κοινοβουλευτικής ομάδας, που δε θα μπορεί να πει αύριο ο Καραμανλής ότι δεν την εκφράζω, γιατί είμαι αρχηγός υπό αναβλητική αίρεση, αρχηγός υπό προθεσμία. Είπε δηλαδή σήμερα ο Παπανδρέου το αυτονόητο. Το αυτονόητο, ακούτε, κύριε Βενιζέλε; Σε σας που αγαπάτε την έκφραση, το λέω! Είπε το αυτονόητο ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ ... και πέσανε να τον φάνε!

Τι για αντικαταστατική διαδικασία (!!!) μίλησε ο «διαπρεπής καθηγητής», τι για προσπάθεια υφαρπαγής της ψήφου των βουλευτών (λες και 100 άνθρωποι καθορίζουν την ψήφο των πολιτών που θα προσέλθουν τελικά να εκλέξουν τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ). Ξεδιάντροπα και υποκριτικά, κύριε Βενιζέλε, υψώσατε τον τόνο της φωνής σας και μιλήσατε για διασπαστική ενέργεια. Από πότε οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι διασπαστικές ενέργειες;


Αλαζόνα, κύριε Βενιζέλε, ποιος σας νομιμοποίησε να εκφράζετε εσείς το όλο ΠΑΣΟΚ, να γίνετε εγγυητής της ενότητάς του
; Ποιος σας έδωσε το δικαίωμα να μιλήσετε εσείς ίσος προς ίσο με τον εκλεγμένο Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ απέναντι στον εκπρόσωπο της Κυβέρνησης, εν προκειμένω τον Πρωθυπουργό στις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησής του; Παρακαλώ, βάλτε το καλά στο μυαλό σας, δεν έχετε εκλεγεί ακόμα Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ! Και για όσο περνά από το χέρι μου ως απλού φίλου του ΠΑΣΟΚ δε θα βγείτε Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Δε με/μας εκφράζετε περισσότερο από ό,τι ο Πρόεδρος του κόμματος, δε συμπεριφέρεστε περισσότερο ενωτικά από ό,τι εκείνος. Τουναντίον, κάνετε ό,τι περνά από το χέρι σας να πληγώσετε την παράταξη μας αποδυναμώνοντας τον αρχηγό της καθημερινά. Αυτό κάνατε χρόνια τώρα. Απλά τώρα το κάνετε ανοιχτά και ακράτητα! Και επειδή έχετε τη στήριξη όλων των φιλικών προς το ΠΑΣΟΚ ΜΜΕ το κάνετε και ξεδιάντροπα!

Και εσείς κύριε Σημίτη, με όλη τη μεγάλη εκτίμηση που τρέφω απέναντι σς, εσείς που ήσασταν το 1996 υπέρ των ανοιχτών δημοκρατικών διαδικασιών και των καθαρών λύσεων, που οι αντίπαλοι σας τότε στο κόμμα σας κατηγορούσαν για εκβιαστικά διλήμματα επειδή (δικαίως) θέλατε να έχετε εσείς τον έλεγχο στην πολιτική που φέρατε την ευθύνη να ασκείτε κι όχι κάποιος άλλος, πως ξαφνικά αυτό που εσείς κάνατε με τόση αποφασιστικότητα τόσα χρόνια ως αρχηγός του κόμματος, τώρα σε κατάσταση πλήρους αμφισβήτησης του Γιώργου Παπανδρέου στρέφεται εναντίον της ενότητας του κόμματος;

4 σκέφτονται πριν το ρίξουν:

ο φλύαρος Χρήστος είπε...

Επειδή είμαστε όλοι άνθρωποι πιστευώ ακράδαντα πως ναι οι δημοκρατικές διαδικασίες διχάζουν.

Ο ρόλος της ψηφοφορίας, αιώνες τώρα, είναι να ξεχωρίζει ποιούς ή ποιόν ένα σύνολο ανθρώπων ξεχωρίζει. Από εκεί και πέρα επειδή ακριβώς είναι δημοκρατική η διαδικασία της ψηφοφορίας όλοι όσοι διακρίνονται από τα δημοκρατικά ιδεώδη είναι υποχρεωμένοι να την σεβαστούν παρά την πικρία που θα υποστούν.

Έτσι λοιπόν μια δημοκρατική διαδικασία ορίστηκε από το κόμα στις 11 Νοεμβρίου του 2007 για να μπορέσει το ΠΑΣΟΚ να προχωρήσει μπροστά με τον ηγέτη που θα επιλέξει το ίδιο. Ο Παπανδρέου τώρα, έρχεται στην πρώτη ολομέλια του πολιτικού συμβουλίου ουσιαστικά να επισπέυσει την εκλογή με μια άτυπη, ενδιάμεσου τύπου εκλογή στην οποία ήταν σχεδόν σίγουρος πως οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ θα προβούν- μιας και την πρωτοβουλία την πήρε ο πρόεδρος- και θα τον στηρίξουν- γιατί ξέρουμε πως κανείς δεν θέλει την εσωκοματική αναμπουμπουλα μέσα στη βουλή, υπό το βλέμμα των καμερών και υπό τον χλεβασμό των υπόλοιπων παρατάξεων. Επίσης κανέναν δεν συνέφερε να αδυνατήσει το μέτωπο κατά της Κυβέρνησης ακόμα και για μία μέρα (δεδομένου βέβαια πως το ΠΑΣΟΚ είναι ένα συντροφικό κόμα και μπλα μπλα μπλα). Γι' αυτό και οι αντιδράσεις από το μεγαλύτερο μέρος της κοινοβουλευτικής ομάδας. Γιατί ήταν σαν αυτομαχαίρωμα στο πόδι του μαραθωνοδρόμου.

Έτσι θεωρώ λάθος την πολιτική του Παπανδρέου να προβεί σε μια τέτοια ενέργεια, ακόμα κι είναι πικραμένος, απογοητευμένος, προδομένος (λέμε τώρα...) και φοβισμένος. Ο ηγέτης δεν δικαιούται να επηρεάζεται από όσα από τα παραπάνω τον βασανίζουν. Ο κος Ανδρουλάκης έχει γράψει ένα βιβλίο που λέγεται "Ζητούνται αλχημιστές" και μιλάει για την έλλειψη ηγετών. Ηγέτη χρειάζεται το ΠΑΣΟΚ (και το κάθε κόμα), όχι απλούς, μετρημένους πολιτικούς και συμπαθητικούς κυριούληδες στην ηγετική θέση. Πρέπει να κοπούν κώλοι (λαϊκισμός;) κι αυτό θα πρέπει να το ξέρουν όλοι οι υποψήφιοι: ο Παπανδρέου, ο Βενιζέλος και ο τρίτος πόλος αν υπάρεξει.

Την καλημέρα μου.

Αιολος είπε...

Εντάξει μην λάβετε υπόψην σας τη σφαγή του συντακτικού στην αρχή του κειμένου "ξεχωρίζει ξεχωρίζει", πρωί είναι ακόμα για μερικούς.

Panos S. είπε...

Οι δημοκρατικές διαδικασίες, φλύαρε χρήστο, διχάζουν μόνο αν δεν τις σέβεται κάποιος. Αυτό υποθέτω είναι το νόημα των λεγομένων σου.

Βρίσκω τα σχόλια σου να κινούνται στη λάθος κατεύθυνση όμως. Εξηγούμαι:

Η δημοκρατική διαδικασία που έχει οριστεί για τις 11 Νοεμβρίου δεν εγκαταλείφθηκε από τον Παπανδρέου αιφνιδιαστικά όπως γράφεις. Δεν του ήρθε εχθές δηλαδή στο μυαλό ξαφνικά να πει ψηφίστε με τώρα για να μη φτάσουμε ως τις 11 Νοεμβρίου. Δε φοβάται ο Παπανδρέου την 11η Νοεμβρίου.

Αν βάλεις τον εαυτό σου συναισθηματικά και λογικά στη θέση του Παπανδρέου που από τη μια θέλει να γίνει εις βάθος συζήτηση μέχρι τις 11 νοεμβρίου για τα αίτια της ήττας του ΠΑΣΟΚ (όχι βιαστικές και πάλι εν θερμώ διαδικασίες όπως ζητούσε ο Βενιζέλος) και από την άλλη θέλει να μπορεί να αντιπαρατίθεται με τον Καραμανλή ως τότε χωρίς ο τελευταίος να τον ειρωνεύεται όπως συνηθίζει αλαζονικά να κάνει απαντώντας του (και δικαίως) στην κριτική του Παπανδρέου "αυτά λέτε εσείς, κύριε Παπανδρέου. Για να ακούσουμε τι έχει να μας πει κι ο κύριος Βενιζέλος. Και η Άννα Διαμαντοπούλου μήπως;".

Βάλε τον εαυτό σου στη θέση του Παπανδρέου που κάθε βράδυ 10 μέρες τώρα έβλεπε τα στελέχη του να αμφισβητούν διαρκώς τις ηγετικές του ικανότητες και να του συμπεριφέρονται ως αρχηγό υπό προθεσμία.

Αν ήσουν εσύ ο Παπανδρέου το ίδιο ακριβώς θα έκανες. Αν δεν το έκανες, θα ήσουν γελοίος.

Εγω που θαυμάζω τον Παπανδρέου και τον θεωρώ ό,τι καλύτερο έτυχε στο ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια και ως τη μοναδική ευκαιρία για την παράταξη να αλλάξει και να γίνει ξανά ένα κόμμα για το οποίο κάθε αριστερός ψηφοφόρος δε θα ντρέπεται να λέει ότι στηρίζει, θεωρώ ότι ο Παπανδρέου εχθές έκανε το αυτονόητο και το επιβεβλημένο για να πάψει η ποταπή αμφισβήτησή του ως τις εσωκομματικές εκλογές του Νοέμβρη.

ο φλύαρος χρήστος είπε...

Αυτονόητη είναι η επίσημη στήριξη του προέδρου κάθε κόμματος στη Βουλή-και φάνηκε και από όλους τους βουλευτές που εν τέλει στήριξαν ομόφωνα και δια βοής τον Παπανδρέου.Επιβεβλημένη είναι επίσης η τήρηση της ισορριπίας μιας ομάδας ανθρώπων που μάχεται για έναν κοινωφελή σκοπό. Όταν θέτεις διαδικασίες αμφισβήτησης και ανισοροπίας με το καλημέρα στη βουλή και όταν ζητάς σε κάποιον αν επιβεβαιώσει το αυτονόητο τότε μάλλον τρίζεις μόνος σου την ήδη ραϊσμένη καρέκλα σου κάνοντας σπασμωδικές κινήσεις.

Οι δημοκρατικές διαδικασίες είναι δημοκρατικές όταν παρά την επιλογή των προσώπων όλοι τις σέβονται. Δεν είπα πως εγκαταλήφθηκε η 11η Νοεμβρίου, μα είπα πως έθεσε έναν προκριματικό γύρο όχι μόνο χωρίς να υπάρχει λόγος αλλά αναταράσσοντας τα νερά στην κοιν.ομάδα και φέρνοντας την αμφιβολία στα πρόσωπα όλων.

Τον εαυτό μου στη θέση του Παπανδρέου δεν μπορώ να τον βάλω γιατί αν τον έβαζα δεν θα μπορούσα να κοιταξω από ψηλά και να κρίνω. Δεν λέ, υπάρχει μεγάλη πίκρα μα ένας ηγέτης κρίνεται στις δύσκολες στιγμές και δεν λογαριάζει το φασματικό κόστος μα το πραγματικό. Γελοίος γίνεται όποιος προσπαθεί σπασμωδικά να πετύχει το οτιδήποτε ή όποιος στηρίζει διαδικασίες που δεν προβλέπονται από το καταστατικό με το ίδιο πάθος που αρνείται να μπει στην ελληνική πραγματικότητα και στο δυνατό παιχνίδι. Ο συγκροτημένος κερδίζει πόντους συνεχώς με σοβαρή στρατιγική και σύνεση.

Κι επειδή παρεξηγήθηκα, δεν τάσσομαι υπέρ της υποψηφιότητας Βενιζέλου. Τάσσομαι υπέρ της εκλογής κάποιου ηγέτη που θα φανεί αντάξιος της ιδεολογίας, της ιστορίας και του μέλλοντος παράλληλα της Ελλάδας ολόκληρης. Όπως είπα πρέπει να κοπούνε κώλοι (συμπαθάτε με),αλλιώς η ιδέα της επανίδρυσης θα καταλήξει στις σκονισμένες προθήκες ενός Μουσείου.

Φιλικά πάντα.

Χρήστος